OFFLINE

                       January 20, 2001  EDSA People Power II  ang araw na bumaba sa kanyang pagkapangulo si ex. President Joseph Estrada,at  ito din ang araw na nanumpa si President Gloria Macapagal Arroyo bilang kapalit sa pinatalsik na dating pangulo.Sa mga naging masasaya at malulungkot kong karanasan ito na yata ang tumatak sa aking pagkatao dahil halo-halo ang naging emosyon na naramdaman ko.nandyan na ako'y umiyak, tumawa, nagutom ng husto dahil lam kong umaga palang nasa biyahe na ako, muntik ng atakihin sa puso,at higit sa lahat inataki ako ng hika!hehe...buti nakayanan ko.ang goal ko talaga eh makauwi na. simple lang di ba pero diko akalain ganun ang sasapitin ko.
                      

                       Sabado ng umaga nun!pumunta ako ng maaga sa GMA Cavite para samahaan ang lola ko sa SSS sa Bacoor. Maaga kaming natapos kaya umuwi na ako papuntang Boston Cubao. Napansin ko palang sa Boni na mtrapik na at hirap ng umusad ng mabilis ang BUS na sinasakyan ko, at naka formal attire ako nun suot ko ay black na blouse at naka slacks ako nun na black din. pati sandal ko black din,hehe...di naman ako masyadong mahilig sa black!. nagkataon lang na un ang suot ko.ng mapansin ko ang mga nakakasabay naming mga sasakyan na mga nakablack din pati ilan kong mga kasakay sa bus halos naka black din. hindi agad pumasok sa isip ko na EDSA II na pala nung araw na yon.Pagdating sa Crossing hindi na talaga gumagalaw ung bus na sinasakyan ko halos isang oras na akong nasa sasakyan, napansin ko rin na marami ng naglalakad at nagsibabaan sa mga sasakyan. Nagdesisyon na akong maglakad inisip ko na lang na baka may nasiraan lang kaya sobrang trapik..tumawag muna ako sa tita ko na nasa alimall at pati narin kay papa na (mister) ko na ngayon!hehe...sa kanila ko lang nalaman na EDSA II kaya may trapik.diko alam na may iba palang ruta na pwedeng daanan ang mga sasakyan para makaiwas sa EDSA.tungak tungak ko talaga eksakto pa naman ung pamasahe ko. natira na lang sa akin para sa isang sakayan na lang (pang tricycle baga). Mauubusan na ako ng coins para ipangtawag sa telepono kahit ang 5110 kong cellphone eh lowbat na rin kaya dina ako makokontak ng tita ko at ni papa!hehe.... isang malalim na buntong hininga ginawa ko bago ako mag decide na ituloy ang paglalakad.Habang naglalakad ako pansin kong marami na akong nakakasabay na mga estudyante na puros mga naka itim!.lahat sila naka ngiti sa akin at ngumiti din naman ako kahit diko kilala. ng biglang may sumigaw na PABABAIN SI ERAP! PABABAIN SI ERAP! sabay taas ng isang kamay habang sumisigaw. hindi ko alam kong anong gagawin ko ng mga oras na yon!..sabi sa akin ng isang babae " SALAMAT AT NAKIISA KA" HEHE....tama dapat ng bumaba si erap ang sagot ko!hahahaha.....kahit hindi ko alam ang mga nangyayari dahil hindi naman ako interesado sa PULITIKA. natatawa ako sa sarili ko dahil napansin ko na lang na isa na rin ako sa mga sumisigaw habang naglalakad!! ang taas taas ng araw nun at hindi pa ako nagtatanghalian. hindi na ako makabalik sa kung saan man ako nanggaling. dahil nausod na ako ng nausod ng mga taong nakakasabay ko. ramdam ko na ang pagod sa aking mga paa at GUTOM na gutom na talaga ako. marami akong nakitang mga Politician at mga artista habang naglalakad.kaya kahit nakakaramdam na ako ng hirap ng paghinga nagawa ko paring makangiti dahil sa mga taong nakita ko.hehehe....bigla akong napahinto hindi ko namalayan na nasa EDSA SHRINE na pala ako!,nagulat ako kc sobrang daming tao at hindi ko na magawang huminto sa kakalakad kahit lam kong hindi ko na kaya.sabi ko sa sarili ko na hindi ko na kaya toh napupunta ako mismo sa gitna,halohalo na ang naaamoy ko at ramdam kong nauubusan na ako ng hininga.Nasa gitna na ako sa harap mismo ng EDSA SHRINE umiyak na ako dahil hindi ko na kaya kailangan ko ng hangin ang tatangkad pa naman ng mga taong nakapaligid sa akin...umiyak na ako ng umiyak nagmamakaawa na ako sa kanila na padaanin nila ako.ilang saglit lang naramdaman kong dumilim paningin ko muntik na akong matumba (bumulong ako na lord 2lungan mo ako) at may parang biglang may humawak sa akin. kaya kahit naghahabol ako ng hininga pinilit ko ang sarili ko na makiusap sa mga tao nakipagsiksikan ako kahit halos magkapalit na ang mga mukha namin inisip ko na lang na kailangang makalabas ako kung hindi mamamatay talaga ako.ang tagal kong nasa ganung sitwasyon nabibingi ako sa mga sigawan ng mga tao at hilong hilo na talaga ako. SA WAKAS hindi ko namalayan na nakalampas na pala ako sa mga taong nagkukumpulan.sobrang sumigaw talaga ako ng husto buti na lang mga wala silang pakialam kaya di masyadong nakakahiya. ang daming basura sa paligid  ang dami ding mga nagtitinda dahil siguro sa sobrang pagod napabili ako ng isang BUKO JUICE wala na akong pakialam kung malinis ba ung ininom ko o hindi basta kailangan kong makainom. napansin ko ang oras!inabot na pala ako ng alasais at saka kulang napagtanto na wala kahit isang sasakyan akong nakikita sa EDSA kahit ang papuntang SOUTH, feeling ko 2loy parang isang ghost town ang kinaroroonan ko. pahinga muna ako konti sa gilid ng kalsada nag-iisip isp kung papaano ako makakauwi? HMM...wala akong maisip na matino lalo na hindi nila ako matawagan, wala na akong choice kundi maglakad sabi ko sa sarili ko kailangan kong maging matapang halo-halo na ang nasa isip ko habang naglalakad. nandyan ung pakanta kanta ako para malibang ng konti o kaya'y pagtakpan ang nararamdaman kong takot. may mangilan ngilan din naman akong nakakasabay sa paglalakad ang problema sila may kasabay samantalang ako mag-isa lang.ang haba na ng nilalakad ko hapong hapo na ako,hindi ko alam kung kakayanin ko pa. ng biglang may makakasalubong akong taong grasa! tinuwid ko ang lakad ko at tiniklop ko ang aking dalawang kamay na feeling ko kahit anong oras handa itong manakit kung sakaling magkamali ang taong grasa na ako'y lapitan. (hehehe....tapang tapangan lang) tinititigan ko siya habang naglalakad samantalang siya ay ngingiti ngiti... bubulong bulong ako sa sarili ko na wag kang lalapit,wag kang lalapit!..ang lalayo na kc ng pagitan ng mga kasabay ko. kaya takot na takot ako nun pero pinatitigas ko lang ang kalooban ko para makauwi ako ng BUO. paglampas na paglampas ko sa taong grasa NAGTATAKBO ako ng nagtatakbo,ayun biglang may naputol!....waaahhhhhhhh.......naputol na ang sandal ko!! huhuhu....ang sakit na nga ng paa ko dahil sa mga paltos tapos bumigay pa ang sapin ko sa PAA!!... sobrang kamalasan nga naman oh... huminto na muna ako sa isang gilid iyak ako ng iyak...hindi ko na kayang maglakad...hindi ko na kayang maglakad yan ang sinasabi ko. ang dilim dilim pa naman sa paligid napansin kong malapit na ako sa SANTOLAN  station, sabi ko sa sarili ko na konting tiis na lang at malapit na ako. tumayo ako at itinuloy ko ang paglalakad hindi ko itinapon ang sandals ko binitbit ko na lang ito!,at nagpatuloy ako sa paglalakad ng naka PAA. Sa wakas malapit na ako sa sakayan papuntang CAMP CRAME may mga jeep kc dun na dadaan ng alimall. hindi agad ako nakasakay dahil sa maraming tao ang nag-aabang at nag-uunahang makasakay. heto na ang jeep awang awa na siguro si LORD sa akin kaya binigyan na niya ako ng masasakyan.pag sakay ko ng jeep napatingin ang lahat sa akin at isip ko na lang "walang pakialamanan gutom at pagod ako" hehe...pero sa isip lang un! hindi siguro nakatiis ung katabi ko tinanong ako kung galing ako sa RALLY sa EDSA... isang malaking ngiti ako binigay ko sa kanya!.... at sinabi kong OO at nakiisa ako sa kanilang ipinaglalaban!!waaaahahahhaha....."kung alam niyo lang" sambit ko sa sarili. nasa entrance na ako ng alimall lahat nakatingin sa akin....pano ba naman ang itim na nga ng suot ko pati ako nangingitim sa LIBAG!....sobrang BAHO ko pa!! nakakasuka talaga....hehe....at nakapaa pa ako. pero kilala kc ako ng guard kaya pinapasok parin ako sa loob ng mall. Nagulat ng husto tita ko ng makita niya ako awang awa siya ang dami niyang tanong? akala niya kung ano na nangyari sa akin....tapos iyak ako ng iyak habang nagkukwento sa kanyaat mas lalo akong naiyak sa mga sugat na nasa TALAMPAKAN ko!, lam ko hanggang pulbo lang ako nun pero feeling ko nagpafoundation na ako dahil sa sobrang kapal ng alikabok sa mukha ko..huhuhu..... pati mga katabi naming mga boutiqe nakiusyoso sa amin. tanong d2 tanong doon?.tskkk...tsk.... tao nga naman..... binilhan ako ng tita ko ng pagkain malapit na kcing mag close ang mall kaya kumain ako ng mabilis kahit lam kong bitin na bitin ung pagkain ko.hehe..... hanggang sa pag uwi ako parin ang topic ng usapan! buti hindi ako masyadong nahirapan sa paglakad kc inalalayan ako ni papa eh!nyahahahaha..... haiszt!!! kwento nga naman ng buhay ng tao masyadong exciting ....
isa ito sa kwento ng buhay ko na hindi ko makakalimutan kahit cguro tumanda na ako makukwento ko parin sa mga magiging apo ko.
Masaya ako at naishare ko ito sa inyong lahat!!!....
Smile Everyone!!!.....

OFFLINE

Originally Posted by Julieann O. Adriano:

                       January 20, 2001  EDSA People Power II  ang araw na bumaba sa kanyang pagkapangulo si ex. President Joseph Estrada,at  ito din ang araw na nanumpa si President Gloria Macapagal Arroyo bilang kapalit sa pinatalsik na dating pangulo.Sa mga naging masasaya at malulungkot kong karanasan ito na yata ang tumatak sa aking pagkatao dahil halo-halo ang naging emosyon na naramdaman ko.nandyan na ako'y umiyak, tumawa, nagutom ng husto dahil lam kong umaga palang nasa biyahe na ako, muntik ng atakihin sa puso,at higit sa lahat inataki ako ng hika!hehe...buti nakayanan ko.ang goal ko talaga eh makauwi na. simple lang di ba pero diko akalain ganun ang sasapitin ko.
                      

                       Sabado ng umaga nun!pumunta ako ng maaga sa GMA Cavite para samahaan ang lola ko sa SSS sa Bacoor. Maaga kaming natapos kaya umuwi na ako papuntang Boston Cubao. Napansin ko palang sa Boni na mtrapik na at hirap ng umusad ng mabilis ang BUS na sinasakyan ko, at naka formal attire ako nun suot ko ay black na blouse at naka slacks ako nun na black din. pati sandal ko black din,hehe...di naman ako masyadong mahilig sa black!. nagkataon lang na un ang suot ko.ng mapansin ko ang mga nakakasabay naming mga sasakyan na mga nakablack din pati ilan kong mga kasakay sa bus halos naka black din. hindi agad pumasok sa isip ko na EDSA II na pala nung araw na yon.Pagdating sa Crossing hindi na talaga gumagalaw ung bus na sinasakyan ko halos isang oras na akong nasa sasakyan, napansin ko rin na marami ng naglalakad at nagsibabaan sa mga sasakyan. Nagdesisyon na akong maglakad inisip ko na lang na baka may nasiraan lang kaya sobrang trapik..tumawag muna ako sa tita ko na nasa alimall at pati narin kay papa na (mister) ko na ngayon!hehe...sa kanila ko lang nalaman na EDSA II kaya may trapik.diko alam na may iba palang ruta na pwedeng daanan ang mga sasakyan para makaiwas sa EDSA.tungak tungak ko talaga eksakto pa naman ung pamasahe ko. natira na lang sa akin para sa isang sakayan na lang (pang tricycle baga). Mauubusan na ako ng coins para ipangtawag sa telepono kahit ang 5110 kong cellphone eh lowbat na rin kaya dina ako makokontak ng tita ko at ni papa!hehe.... isang malalim na buntong hininga ginawa ko bago ako mag decide na ituloy ang paglalakad.Habang naglalakad ako pansin kong marami na akong nakakasabay na mga estudyante na puros mga naka itim!.lahat sila naka ngiti sa akin at ngumiti din naman ako kahit diko kilala. ng biglang may sumigaw na PABABAIN SI ERAP! PABABAIN SI ERAP! sabay taas ng isang kamay habang sumisigaw. hindi ko alam kong anong gagawin ko ng mga oras na yon!..sabi sa akin ng isang babae " SALAMAT AT NAKIISA KA" HEHE....tama dapat ng bumaba si erap ang sagot ko!hahahaha.....kahit hindi ko alam ang mga nangyayari dahil hindi naman ako interesado sa PULITIKA. natatawa ako sa sarili ko dahil napansin ko na lang na isa na rin ako sa mga sumisigaw habang naglalakad!! ang taas taas ng araw nun at hindi pa ako nagtatanghalian. hindi na ako makabalik sa kung saan man ako nanggaling. dahil nausod na ako ng nausod ng mga taong nakakasabay ko. ramdam ko na ang pagod sa aking mga paa at GUTOM na gutom na talaga ako. marami akong nakitang mga Politician at mga artista habang naglalakad.kaya kahit nakakaramdam na ako ng hirap ng paghinga nagawa ko paring makangiti dahil sa mga taong nakita ko.hehehe....bigla akong napahinto hindi ko namalayan na nasa EDSA SHRINE na pala ako!,nagulat ako kc sobrang daming tao at hindi ko na magawang huminto sa kakalakad kahit lam kong hindi ko na kaya.sabi ko sa sarili ko na hindi ko na kaya toh napupunta ako mismo sa gitna,halohalo na ang naaamoy ko at ramdam kong nauubusan na ako ng hininga.Nasa gitna na ako sa harap mismo ng EDSA SHRINE umiyak na ako dahil hindi ko na kaya kailangan ko ng hangin ang tatangkad pa naman ng mga taong nakapaligid sa akin...umiyak na ako ng umiyak nagmamakaawa na ako sa kanila na padaanin nila ako.ilang saglit lang naramdaman kong dumilim paningin ko muntik na akong matumba (bumulong ako na lord 2lungan mo ako) at may parang biglang may humawak sa akin. kaya kahit naghahabol ako ng hininga pinilit ko ang sarili ko na makiusap sa mga tao nakipagsiksikan ako kahit halos magkapalit na ang mga mukha namin inisip ko na lang na kailangang makalabas ako kung hindi mamamatay talaga ako.ang tagal kong nasa ganung sitwasyon nabibingi ako sa mga sigawan ng mga tao at hilong hilo na talaga ako. SA WAKAS hindi ko namalayan na nakalampas na pala ako sa mga taong nagkukumpulan.sobrang sumigaw talaga ako ng husto buti na lang mga wala silang pakialam kaya di masyadong nakakahiya. ang daming basura sa paligid  ang dami ding mga nagtitinda dahil siguro sa sobrang pagod napabili ako ng isang BUKO JUICE wala na akong pakialam kung malinis ba ung ininom ko o hindi basta kailangan kong makainom. napansin ko ang oras!inabot na pala ako ng alasais at saka kulang napagtanto na wala kahit isang sasakyan akong nakikita sa EDSA kahit ang papuntang SOUTH, feeling ko 2loy parang isang ghost town ang kinaroroonan ko. pahinga muna ako konti sa gilid ng kalsada nag-iisip isp kung papaano ako makakauwi? HMM...wala akong maisip na matino lalo na hindi nila ako matawagan, wala na akong choice kundi maglakad sabi ko sa sarili ko kailangan kong maging matapang halo-halo na ang nasa isip ko habang naglalakad. nandyan ung pakanta kanta ako para malibang ng konti o kaya'y pagtakpan ang nararamdaman kong takot. may mangilan ngilan din naman akong nakakasabay sa paglalakad ang problema sila may kasabay samantalang ako mag-isa lang.ang haba na ng nilalakad ko hapong hapo na ako,hindi ko alam kung kakayanin ko pa. ng biglang may makakasalubong akong taong grasa! tinuwid ko ang lakad ko at tiniklop ko ang aking dalawang kamay na feeling ko kahit anong oras handa itong manakit kung sakaling magkamali ang taong grasa na ako'y lapitan. (hehehe....tapang tapangan lang) tinititigan ko siya habang naglalakad samantalang siya ay ngingiti ngiti... bubulong bulong ako sa sarili ko na wag kang lalapit,wag kang lalapit!..ang lalayo na kc ng pagitan ng mga kasabay ko. kaya takot na takot ako nun pero pinatitigas ko lang ang kalooban ko para makauwi ako ng BUO. paglampas na paglampas ko sa taong grasa NAGTATAKBO ako ng nagtatakbo,ayun biglang may naputol!....waaahhhhhhhh.......naputol na ang sandal ko!! huhuhu....ang sakit na nga ng paa ko dahil sa mga paltos tapos bumigay pa ang sapin ko sa PAA!!... sobrang kamalasan nga naman oh... huminto na muna ako sa isang gilid iyak ako ng iyak...hindi ko na kayang maglakad...hindi ko na kayang maglakad yan ang sinasabi ko. ang dilim dilim pa naman sa paligid napansin kong malapit na ako sa SANTOLAN  station, sabi ko sa sarili ko na konting tiis na lang at malapit na ako. tumayo ako at itinuloy ko ang paglalakad hindi ko itinapon ang sandals ko binitbit ko na lang ito!,at nagpatuloy ako sa paglalakad ng naka PAA. Sa wakas malapit na ako sa sakayan papuntang CAMP CRAME may mga jeep kc dun na dadaan ng alimall. hindi agad ako nakasakay dahil sa maraming tao ang nag-aabang at nag-uunahang makasakay. heto na ang jeep awang awa na siguro si LORD sa akin kaya binigyan na niya ako ng masasakyan.pag sakay ko ng jeep napatingin ang lahat sa akin at isip ko na lang "walang pakialamanan gutom at pagod ako" hehe...pero sa isip lang un! hindi siguro nakatiis ung katabi ko tinanong ako kung galing ako sa RALLY sa EDSA... isang malaking ngiti ako binigay ko sa kanya!.... at sinabi kong OO at nakiisa ako sa kanilang ipinaglalaban!!waaaahahahhaha....."kung alam niyo lang" sambit ko sa sarili. nasa entrance na ako ng alimall lahat nakatingin sa akin....pano ba naman ang itim na nga ng suot ko pati ako nangingitim sa LIBAG!....sobrang BAHO ko pa!! nakakasuka talaga....hehe....at nakapaa pa ako. pero kilala kc ako ng guard kaya pinapasok parin ako sa loob ng mall. Nagulat ng husto tita ko ng makita niya ako awang awa siya ang dami niyang tanong? akala niya kung ano na nangyari sa akin....tapos iyak ako ng iyak habang nagkukwento sa kanyaat mas lalo akong naiyak sa mga sugat na nasa TALAMPAKAN ko!, lam ko hanggang pulbo lang ako nun pero feeling ko nagpafoundation na ako dahil sa sobrang kapal ng alikabok sa mukha ko..huhuhu..... pati mga katabi naming mga boutiqe nakiusyoso sa amin. tanong d2 tanong doon?.tskkk...tsk.... tao nga naman..... binilhan ako ng tita ko ng pagkain malapit na kcing mag close ang mall kaya kumain ako ng mabilis kahit lam kong bitin na bitin ung pagkain ko.hehe..... hanggang sa pag uwi ako parin ang topic ng usapan! buti hindi ako masyadong nahirapan sa paglakad kc inalalayan ako ni papa eh!nyahahahaha..... haiszt!!! kwento nga naman ng buhay ng tao masyadong exciting ....
isa ito sa kwento ng buhay ko na hindi ko makakalimutan kahit cguro tumanda na ako makukwento ko parin sa mga magiging apo ko.
Masaya ako at naishare ko ito sa inyong lahat!!!....
Smile Everyone!!!.....

  kakatuwa naman to..haba pero nakakatawa ka ann..january 20 nangyari yan diba..hahaha

OFFLINE

nabasa mo ba jack?

OFFLINE

tama jack jan 20 yan! lam ko yan din ung araw na namatay tatay ko!...pero 1990 pa naman un...

OFFLINE

oo,kasi bday ko yan eh

OFFLINE

jack ilalabas ko lang toh gusto mabasa ng mga friends ko di sila makapasok d2 eh.hehe

OFFLINE

waahhhhh...sobrang haba...nahilo din ako sa story mo ann...mgandang karanasan yang ngyari sa u.nakakatuwa at inspiring...marami man ang humarang sa daan mo pauwi...nakauwi k pa din...nasira man ang sandals mo,tinuloy mo pa din ang paglakad pra makauwi lng....im proud of you ann.

OFFLINE

hahahha...thank you rheena...