OFFLINE

Tedavi: Güncel veriler, ülkemizin de içinde bulunduğu Akdeniz ülkelerinde pnömokokların %15-20 oranında
penisilin direnci gösterdiğini ortaya koymuştur. Klasik olarak pnömoni olgularında ilk tedavi seçeneği penisilin-G olarak kabul edilse de bu konu tartışmalıdır. Penisilin tedavisinin 48. saatinde genel durum
değişmiyorsa, direnç PBP değişimine bağlı olduğundan (β-laktamaz oluşumuna bağlı olmadığından),
tedaviye farklı PBP kullanan bir 3. kuşak sefalosporin (seftriakson) ya da kloramfenikol ile devam edilmesi
önerilmektedir. Otitis media ve sinüzit olgularında ise ampirik tedavi amoksisilin-klavülanik asit ya da
sülbaktam-ampisilin ile yapılmalıdır.
Korunma: Kapsül aşısı vardır. İki yaşın üzerindeki tüm genç yaş gruplarında %90 koruyucudur. Koruyuculuk
ileri yaşlarda ve yaş ilerledikçe azalır. Orak hücreli anemisi olanlarda, splenektomize hastalarda
pnömokok infeksiyonu riski fazladır. Bu risk grupları ve ayrıca 65 yaşın üzerindeki tüm sağlıklı bireyler, kronik
kalp, akciğer, böbrek ve karaciğer hastalığı bulunanlar, alkolikler, diyabetikler, BOS kaçağı bulunanlar,
Hodgkin hastalığı olanlar, multipl miyelomlu hastalar, HIV infeksiyonlular, organ transplantlılar ve immünite
sorunlu diğer hastalar 23 virülan suşa karşı 4-5 yılda bir aşılanmalıdır.
SPORLU, GRAM POZİTİF, AEROP BASİLLER
BACILLUS
BACILLUS ANTHRACIS
Etken: Şarbon hastalığının etkenidir. Klinik örneklerde spor formasyonu bulunmayan, iri bakterilerdir.
Zorunlu aeroptur. Kapsül, polikrom metilen mavisi ile pembe renge boyanır (M’Fadyean reaksiyonu). Bakteri
kültürlerde büyük, kalın, tren vagonları veya bambu kamışı gibi art arda dizilmiş gram pozitif basiller
halinde görülür. Hareketsizdir (diğer türlerden ayrımı). Kanlı agarda iyi ürer; koloni kenarları ondüle saç
görünümündedir. Spor asite rezistan boyama ile kırmızı renkte boyanır.
Patogenez:
Farklı plazmidlerce kodlanan iki virülans faktörü söz konusudur:
1. Kapsül: Kapsülü poli-D-glutamik asit (protein) yapısındadır, anti-fagositiktir.
2. Ekzotoksin: Üç farklı ekzotoksini vardır;
a) Protektif Antijen (PA, hastalık yapıcı toksinleri hücreye bağlar, kuvvetli immünojendir)
b) Ödem Faktör (EF, adenilat siklaz, zayıf immünojendir)
c) Letal Faktör (LF, fosfokinaz enzimini parçalayan bir metalloproteaz, zayıf immünojendir)
Toksinde temel komponent PA'dır, bulunmazsa diğerleri de etkisizdir. PA, hedef hücre reseptörlerine
bağlanarak proteolitik enzimler ile iki parçaya ayrılır. Oluşan büyük parça, EF ve LF’nin bağlanma yeridir.
Ancak PA varlığında diğer ekzotoksinler hücre içine alınabilir.
PA + EF ....... (Ödem Toksini) ........ Ödem gelişimi
PA + LF ....... (Letal Toksin) ........... Letal etki ile nekroz gelişimi