OFFLINE

Staphylococcus aureus burun taşıyıcısı pozisyonundaki hastane personeli, özellikle yatan hastalar için
önemli bir risk oluşturmaktadır. Bunlara topikal olarak, bir anti-stafilokok antimikrobiyal olan mupirosin
uygulanması, diğer önlemlerle birlikte eradikasyonda etkili olabilir.
İNFEKTİF ENDOKARDİTLER
A. Doğal kapak endokarditleri:
• Streptokoklar (%60-80):
.. Viridans (%30-40) (1. sık etken; subakut, non-spesifik seyirlidir).
.. Enterokok (%5-18) (3. sık etken; üriner manipülasyonlu yaşlıda; subakut başlar, fataldir).
• Stafilokoklar (%20-35): Staphylococcus aureus (%10-27) (2. sık etken; miyokard ve kapak halkası
apseleri, pürülan perikardit, kalp dışı süpüre odaklar sıktır; IV ilaç bağımlısında en sık etkendir,
bunlarda seyir daha iyidir).
• Mantarlar (%2-4): Prognozu kötüdür. Kapak replasmanı gerektirir.
.. Narkotik kullananda Candida parapsilosis (en sık), Candida tropicalis.
.. Kalp operasyonlusu ve uzun süre IV antimikrobiyal kullananlarda en sık etken Candida albicans’tır.
Diğeri Candida tropicalis’tir. Vejetasyonlar çok büyüktür, aortayı tıkayabilir.
B. Prostetik kapak endokarditleri: Operasyondan sonraki 60 gün içinde gelişmiş ise bu olgulara erken,
daha sonra gelişmiş ise geç prostetik kapak endokarditleri adı verilir.
• Erken prostetik kapak endokarditleri (<2 ay):
.. Staphylococcus epidermidis (%35)
.. Staphylococcus aureus (%17)
• Geç prostetik kapak endokarditleri (>2 ay)
.. Staphylococcus epidermidis (%26)
.. Viridans streptokoklar (%25) (>12 ayda en sık etken)
STAPHYLOCOCCUS EPIDERMIDIS
Normal cilt, dış kulak yolu, konjunktiva ve nazofarinks florasında yer alır. Staphylococcus aureus gibi
fakültatif anaerop ürer ve novobiosine duyarlıdır (Staphylococcus saprophyticus’dan farkları). Kanlı
agardaki kolonileri beyaz renkli ve küçüktür. Çoğunlukla apatojendir. Bununla birlikte, özellikle hastane
ortamında ciddi infeksiyon tablolarına yol açabilir. En dışındaki yapışıcı (slime; ekzopolisakkarid) tabakası
sayesinde plastik ve cam gibi yabancı yüzeylere kolayca yapışabilmektedir. İntravenöz ya da kalıcı periton
kateterleri, prostetik cihazlar, kalp pili elektrotları ve ventriküloperitoneal şant nedeniyle gelişen
infeksiyonlarda öncelikle akla gelmelidir.
• Katetere bağlı kan dolaşımı infeksiyonlarının en sık etkenidir.
• Devamlı ayaktan periton diyalizi uygulanan (devamlı periton kateteri bulunan) hastalarda gelişen
peritonitlerde de en sık etken, Staphylococcus epidermidis’dir. Bu tabloya yol açan kökenler hastane dışı
bakteriler olduğu için metisilin direnci nadirdir. Anti-stafilokok penisilinlerle tedaviye iyi yanıt alınır.
• Ventrikülo-peritoneal şant infeksiyonlarının en az 2/3’ünden sorumludur. Bu tablo, Staphylococcus
epidermidis’in neden olduğu en sık prostetik cihaz infeksiyonudur. Genelde şant operasyonunu
izleyen ilk iki hafta içinde gelişir.
• Kalp kapağı, pacemaker, ****, meme, damar ve eklem protezleri nedeniyle gelişen infeksiyonların en
sık etkenidir.
• Doğal kalp kapağında endokardit gelişiminde Streptococcus viridans en sık etkendir, zeminde kapak
anomalisi vardır. Bu olgularda koagülaz negatif stafilokoklar oldukça nadiren izole edilir. Oysa, prostetik
kapaklarda etken, kapak materyaline yapışabilme özelliğindeki Staphylococcus epidermidis’tir.
Operasyondan sonra bir yıldan fazla geçmiş ise prostetik kapak yüzeyi fibrin ile örtüldüğü için hasarlı
doğal kapak endokarditleri için geçerli etkenler olan viridans streptokoklar burada da ilk sırayı alır.
• Protez eklem konmuş olgularda operasyondan aylar sonra gelişebilen osteomiyelitlerin en sık etkenidir.
İkinci en sık prostetik infeksiyon tablosudur.
• Toraks cerrahisi sonrasında gelişen sternal osteomiyelitlerden de sorumlu olabilir.
• Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus aureus gibi PBP değişimi ile penisilinlere dirençli hale
gelebilmeyi başarabilmiştir.50