OFFLINE

İç içe geçmiş hatalar zincirinin ortasında , paslanmış , zayıf halkalarından kurtulmaya çabalayan nefes düzenleriyiz.

İsmimiz hayat , evsiziz .

Adım adım yükseliyor kalp atışlarımız. Adım adım haykırıyor parmak uçlarımız hedeflerini.

İşaret ettikleri zirvelerde oturmuş , kocaman göbekleriyle dünyayı yöneten bir avuç aptal azınlığın havaya dağıttığı puro nikotininde kafa buluyoruz.

Öyle güzel ki saçlarımız , tırnaklarımız , ayakkabılarımız ;  toplum normlarından doğan kaos ve stresten , kontrolü milisaniye dahi aksamayan dünya adabının dibine vurmuşuz.

Nasıl akıtırsak akıtalım zamanın kara kanını , aynı son-uca aynı öksüzlükle varıyoruz.

Çünkü var oluş olasılıkları kümesinin türeviyle yok olmaya mahkumuz.