OFFLINE

Dünya giderek bir çıkmaza sürükleniyor ve bizler bunu sadece izleyebiliyoruz. Neden bu hale geldik? Neden gün geçtikçe gelişen olaylara karşı giderek duyarsızlaşıyoruz? Neyi bekliyoruz?  Acaba duyarsız olan bu insanların akıllarında, her şeye bir çözüm üretebilen bilim adamlarının yeni bir dünya keşfedip de insanlık alemini oraya taşıyacakları mı var? Her geçen gün kendi yaşam alanlarımızı yok ediyoruz. Yaşam alanlarımızı yok etmekle kalmıyoruz, sözüm ona bizim yaşamımız için yaratıldıklarını düşündüğümüz canlılarında yaşam alanlarını yok ediyoruz. Ne dersiniz insanoğlu dünyaya layık olmadığını mı ispatlamaya çalışıyor? Ve suçu her defasında doğaya atıyor. Doğanın acımasızlığı aslında adaletin kendisi değil mi? Biz ne kadar adiliz veya ne kadar doğaya saygılıyız ki doğanın bu yaptıklarına isyan ediyoruz. Belki dilimiz, dinimiz, ırkımız, rengimiz veya milliyetimiz farklı olabilir! Ama şu bir gerçek ki insanlık olarak yaşadığımız alanı yok etmede aynı dili konuşuyor, aynı rengi, aynı dini ve aynı milliyeti paylaşıyoruz.
Ne zaman insanlık yaşama ve yaşayan tüm canlılara saygı duyarsa, ne zaman laboratuarlarda silah yerine insanların yaşamını sürdürebilmeleri için ilaçlar üretilmeye başlanırsa ve ne zaman insanlar çevre konusunda aynı dili konuşurlarsa,  işte o zaman bu sorun ortadan kalkar. O zaman doğa, savaşmak yerine yaşamak ve yaşatmak kelimeleriyle anılmaya başlar.
Kendimize gelelim! Bu haykırış, bu sesleniş sadece kendisini değil ismini duymadığı, sesin işitmediği, rengini görmediği yeni doğan ve doğacak olan çocuklarımızın geleceğini düşünen beyinlerin sesidir. Bu ses her gülümseyişinde, ağlayışında veya tebessümünde oksijen alıp karbondioksit vermek isteyenlerin sesidir. Bu ses dünyada yaşayan tek canlının insan olmadığının bilinmesini isteyenlerin sesidir. Bu ses artık bu gidişe dur demek isteyenlerin sesidir. Bu ses adım adım, dalga dalga büyüyen çevrecilerin sesidir.

BU SESE KULAK VERİN….

Cem KAYA

OFFLINE

bu ses yüreğe dolan sevginin doğaya akmasını isteyenleri sesidir... bu ses bende burdayım diyemeyen kuşun, martının ve limon ağacının sesidir... bu ses sevginin sesidir..