مقدمه: به عنوان نویسنده چاره‌ای جز بیان دلایل از کتب الهی نداشته‌ام، چرا که آدمی همواره دنبال دلایلی در اعتقادات خود می‌گردد. هرچند روحانیون اسلام، انجیل و تورات کنونی را به عنوان آموزه‌های الهی به رسمیت نمی‌شناسند، اما از آن به عنوان آموزه‌های رسمی ایشان در این نوشتار بهره برده خواهد شد.
@ مدار صفر درجه - سینا (1343450052 UTC GMT)

ابتدا باید بدانیم انسان خود در زمین نبوده است، و همانا مسافر از کرات دیگر است. بر طبق تحقیقات؛ موجودات در یک فرآیند طبیعی به فعلیت می‌رسند، بدین صورت که در یک فرآیند زماندار (چه یک سال، چه یک میلیارد و چه …) توانایی زیست را می‌یابند، در زمین این در یک زمان طولانی ابتدا از موجودات تک سلولی تا دوره دایناسورها می‌رسد. در قرآن بر این اشاره گردیده است که آب و آهن را از کرات دیگر به زمین منتقل نمودیم، علاوه بر این‌ها تعابیر شگفت انگیزی در قرآن و تورات وجود دارد که از هبوط آدم یاد شده است.

هبوط چیست؟
* هبوط کلمه‌اي است كه دلالت بر فرود آمدن مي‌كند. (ابن فارس، معجم مقائیس اللغة، ج۶، ص۳۰)
* هبوط به معنی پایین آمدن قهری است مثل هبوط و افتادن سنگ… . (راغب اصفهاني، المفردات، ص۸۳۴)

به نظر نمی‌رسد آدم در دنیای دیگری بوده باشد، بلکه او در همین دنیا و جایی در کره‌ای دیگر یا در کهکشانی دیگر با شرایطی بهتر و به شکل دیگری زندگی می‌کرده است که پس از فراموش نمودن آنچه نباید انجام می‌داد و انجام آن در نتیجه نمایان شدن اندام ایشان شد و او مجبور به سقوط و هبوط شده است.
گواه این سخن در تورات و قرآن:
* و به اين ترتيب، آنها را با فريب (از مقامشان) فرودآورد. و هنگامى كه از آن درخت چشيدند، اندامشان [عورتشان‏] بر آنها آشكار شد و شروع كردند به قرار دادن برگهاى (درختان) بهشتى بر خود، تا آن را بپوشانند. و پروردگارشان آنها را ندا داد كه: «آيا شما را از آن درخت نهى نكردم؟! و نگفتم كه شيطان براى شما دشمن آشكارى است؟ (قرآن، اعراف آیه۲۲)
* ...پس آن را خورد و به شوهر خود نیز داد و او نیز خورد آنگاه چشمان هر دوی ایشان باز شد و فهمیدند که عریانند پس برگ‌های انجیر به هم دوخته سترها برای هویشتن ساختند. (تورات - سفر پیدایش۳: ۶-۷)
* آدم و زنش هر دو برهنه بودند و خجلت نداشتند. (تورات سفر پیدایش۲: ۲۵)

انسان هیچ‌گاه در زمین شکل نیافته است، و آنچه تورات و قرآن از آن یاد می‌کنند جایی در کرات و کهکشان‌های دیگر بوده است که کاملا در اعتدال قرار داشته، مدت اقامت انسان در آن محیط بسیار طولانی بوده طوری که از آن به چهل دوره یاد شده است. او از عنصری که نمی بایست، استفاده نمود و بدنش آشکار می‌شود. در این زمان می‌کوشد خود را بپوشاند و نیاز به لباش می‌یابد، زیرا پیش از آنکه از عنصر ظاهرساز استفاده کند محیط زیست پیشین اون برایش مناسب بود، پس از خودن درک حرارت یا سرمای زیاد و نیاز به پوشش او را ناچار به ترک آن سرزمین می‌کند و مجبور به کوچ نمودن به زمین می‌شد، قرآن از عجول بودن آدم یاد می‌کند، و می‌گوید اگر از آن عنصر در زمان بهتری استفاده می‌نمود می‌توانست در موقعیت بهتری به زمین کوچ کند، و در حقیقت کودکی زودرس شد که پیش از موعد به آنچه نباید رسید. قرآن همچنین سرزنش کرده‌است آدمی را که خود را به زحمت انداخته و پیش از آنکه از نظر کمالی به حد مناسب برای کوچ به زمین برسد اقدام به انتقال خود کرده‌است.
توضیح بیشتر در این باره را لازم نمی‌بینم و اینچنین شد که انسان از جایی دیگر در کهکشان به زمین مهاجرت می‌کند. که زمین بستر مناسب برای آفرینش موجودی کامل همچون انسان نبوده است و در حلقه‌های تکاملی داروین نمی‌توان انسان را جست و حلقه مفقوده را تشخیص داد، چرا که انسان به هیچ وجه در زمین آفریده نشده است که بتواند حقله اروین واسط میان انسان و دیگر موجودات را توجیه نماید.
با در نظر گرفتن اینکه قرآن وجود موجودات دیگر را در آفرینش حتمی می‌داند و نیز از آن یاد کرده است در آن اشاره به آفرینش ابلیس و جنیان نیز شده و به این نکته شگفت انگیز اشاره می‌کند که آفرینش آنان نیز در زمین نبوده است و حقیقت این بوده که آنان تبعید شده به زمین بودند.
قرآن از این نیز یاد می‌نماید که آنان سعی در حضور در زمین دارند ولی شهاب سنگ‌ها منابع آنها می‌شوند و فقط تعداد معدودی از آنان موفق می‌شوند و همانا آنها دشمن مسلم انسان هستند و روزی آن را تصرف خواهند نمود. در انتها زمین به دست انسان‌های صالح می‌افتد و آن‌ها شکست می‌خورد.

… ادامه دارد ...